Hej!
Dzisiaj chciałabym poruszyć temat jakości. Zainspirował
mnie co prawda kupiony ostatnio krem do twarzy, ale stwierdziłam, że i w
przypadku żywności sprawdza się to, co zaobserwowałam.
Kupiłam krem dobrej marki, słynącej
z naturalnych, dobrych składów kosmetyków. Wcześniej miałam inny krem do twarzy,
z którego byłam bardzo zadowolona. Ale co sobie pomyślała Marcelina, która miała
kilka ekstra złotych w portfelu i pusta tubkę kremu? Ano że kupi sobie w sumie
dwa razy droższy krem. I chociaż wiem, że cena często nie idzie w parze z jakością,
to dałam się na to złapać. Marzył mi się krem- cud. Ale jak to często w życiu
bywa, gorszego kremu dawno nie miałam! W ogóle mojej cerze nie podpasował i plułam sobie w brodę. Krem zużyłam,
no cóż, szkoda mi było go wyrzucić czy oddać.
Z żywnością jest tak samo. Myślimy, że jak
kupimy drogi produkt znanej marki to będzie on zdrowy i dobrej jakości. A tu
guzik! Część kosztów takich firm pochłania marketing, sama marka jest też wyznacznikiem, ile za produkt można sobie zażyczyć. Dodatkowo takie wielkie koncerny maja fundusze,
które mogą przeznaczyć na tonę dodatków do żywności, które czasami
do najtańszych nie należą. No i te kolorowe opakowania, te promocje, te
konkursy... Takie sroki z nas czasem wychodzą ;-) Oczywiście nie mówię tu o wszystkich firmach znanych marek- to wpis z bardzo ogólną refleksją na ten temat.
