Witajcie :)
Powracam po prawie miesięcznej przerwie z nowym wpisem :) Podczas wakacji nieco odpuściłam sobie prowadzenie bloga, skupiłam się na odpoczynku :) Teraz wracam z nową motywacją do opracowywania nowych, ciekawych tematów :) Dzisiaj kontynuuję cykl wpisów o zaburzeniach odżywiania, pochylając się na jednym z, przynajmniej moim zdaniem, bardziej szkodliwych. To zaburzenie odżywiania nie dotyka bowiem jednej osoby, ale dwóch. Mam na myśli kobietę w ciąży oraz rozwijające się w niej dziecko.
Pregoreksja, inaczej zwana anoreksją ciążową, jest raczej mało znanym zagadnieniem. Prawdę mówiąc ja usłyszałam o niej dopiero na studiach. Zazwyczaj mama, która dba o siebie w czasie ciąży, odpowiednio się odżywia, uprawia dozwoloną aktywność fizyczną przywodzi na myśl dobre skojarzenia. Myślimy sobie, że jest dobrą matką, ma na uwadze potrzeby dziecka, ale nie zapomina także o sobie. I tak zazwyczaj jest. Ale czasem takie zachowanie może mieć drugie dno.
 |
| http://www.publicdomainpictures.net/pictures/50000/velka/pregnancy.jpg |
Żyjemy w czasach, w których nieustannie jesteśmy popychani w stronę dążenia do ideału. Przyczyny są różne- media, presja ze strony przyjaciół czy też rodziny, bądź społeczeństwa, nasze własne motywacje. Czas ciąży nie jest wolny od tych dążeń. Pytanie, czy aby dbałość o swój wygląd i formę w czasie ciąży i po niej, nie jest czasem przesadna. Chyba najbardziej razi mnie obecność "perfekcyjnych mam" w mediach- aktorki czy dziennikarki tydzień po porodzie biegają po telewizjach śniadaniowych, pudelku i okładkach gazet z talią osy. Połóg, czyli okres po porodzie, kiedy zmiany powstałe na skutek ciąży w organizmie kobiety cofają się i wracają do stanu wyjściowego, może trwać (i zwykle trwa) dużo dłużej. Na kobiety spada zatem duża presja- wyglądać dobrze i kwitnąco podczas ciąży, ale i po porodzie może szybko należałoby wrócić do formy?
