Pracuję w szpitalu już od ponad półtora roku. I zdecydowana większość pacjentów, którymi się zajmuję ma cukrzycę. Czasem jest to świeżo wykryta choroba, czasem przeprowadzam tak zwane "rekonsultacje" u osób, które z cukrzycą borykają się już dłuższy czas. I szczerze- często i jedni, i drudzy nie mają zielonego pojęcia co jeść, a czego unikać. Czy jestem zdziwiona? Teraz już nie, ale na początku mojej pracy (a wcześniej na praktykach studenckich) byłam zdumiona, że nikt, ale to NIKT tym ludziom nie wytłumaczył nawet podstawowych zasad żywienia. Kilka zdań, danie ulotki... cokolwiek byłoby lepsze niż zerowy brak zainteresowania. Nie obwiniam tu oczywiście lekarzy, pielęgniarek czy dietetyków pracujących w szpitalach- winię system, w którym są poważne braki. Moim zdaniem, każdy pacjent powinien zostać skonsultowany przez dietetyka, a nie tylko Ci, którzy z cukrzycą sobie nie radzą. Ale jest jak jest, a nie zapowiada się żeby było lepiej. Pacjenci często nie szukają informacji na własną rękę- przecież dostali tabletki, to powinno być okej. Niestety jednym z najważniejszych elementów leczenia cukrzycy jest też dieta.
Dlatego też na blogu chciałabym umieścić kilka wpisów o cukrzycy i żywieniu, tak, żeby osobom szukającym informacji było łatwiej i żeby zbytnio się nie przerażały diagnozą- dieta w cukrzycy nie jest taka straszna.
Na początku trochę teorii i moich rozważań na temat samego schorzenia. Nie chcę tu jednak przytaczać książkowych formułek, będę pisać dosyć luźno. Nie sugeruję też leczenia się na własną rękę- zawsze należy być pod opieką lekarza, a najlepiej i wykwalifikowanego dietetyka (po studiach, nie kursach!).
